TUA pythefnos yn ol y gwelais i hi gyntaf a phrin y medrwn i gredu’r hyn roeddwn i’n ei weld, ond dyna lle roedd hi – yn eistedd yn dwt a del wrth ochr yr hen ddail eirlysiau ac yn brysur yn bwyta glaswellt.
Cwningen fach ddigon o sioe, ac wrth edrych arni, mi sylweddolais pam ei bod weithiau’n cael ei galw’n llwydan – mae hi’n llwyd.
No comments:
Post a Comment